Triawdau Pythagoraidd

Set o rifau yw'r triawdau Pythagoraidd, sef tri cyfanrif positif Nodyn:Math, Nodyn:Math, ac Nodyn:Math, lle mae Nodyn:Math. Yn aml, caiff y rhifau triphlyg hyn eu sgwennu fel Nodyn:Math, a'r enghraifft fwyaf adnabyddus yw Nodyn:Math. Os yw Nodyn:Math yn driawd Pythagoraidd, yna mae Nodyn:Math hefyd, ar gyfer unrhyw cyfanrif positif Nodyn:Math.
Triawd cysefin Pythagoraidd yw'r set lle mae Nodyn:Math, Nodyn:Math ac Nodyn:Math yn 'gyd-gysefin' (coprime), hynny yw, nid oes ganddynt rannydd cyffredin mwy nag 1.[1] Mae'r triongl a gaiff ei ffurfio gyda rhifau triphlyg Pythagoras yn driongl ongl sgwâr, a gelwir ef yn "driongl Pythagoras".
O fewn Theorem Olaf Fermat, mae gan yr hafaliad Pythagoraidd Nodyn:Nowrap nifer anfeidraidd o gyfanrifau positif ar gyfer x, y, a z; sef y triawdau Pythagoraidd hyn.
Daw'r enw o theorem Pythagoras, ac mae'n nodi fod hyd holl ochrau triongl yn bodloni'r fformiwla Nodyn:Math. Felly, y triawd yw'r dair ochr hyn, y tri cyfanrif yma o'r triongl ongl sgwâr. Sylwer fod yn rhaid i'r ochrau fod yn gyfanrifau. Er enghraifft, er bod triongl gyda'i hochrau yn Nodyn:Math and Nodyn:Math yn driongl ongl sgwâr, nid yw Nodyn:Math yn driawdau Pythagoraidd gan nad yw Nodyn:Math yn gyfanrif. Ar ben hyn, nid oes gan Nodyn:Math a Nodyn:Math rannydd cyffredin sy'n gyfanrif, gan nad yw Nodyn:Math yn anghymarebol.
Gŵyr mathemategwyr am driawdau Pythagoraidd ers canrifoedd ac mae'r enghraifft gynharaf ohonynt i'w weld ar lechen o glai a elwir yn "Plimpton 322" ac a ganfuwyd ym Mabilon ac a ysgythrwy i fewn i'r clai tua 1800 CC. Fe'i canfuwyd gan Edgar James Banks ychydig wedi 1900.
Enghreifftiau
Ceir 16 triawd cysefin Pythagoraidd, gyda Nodyn:Nowrap:
(3, 4, 5) | (5, 12, 13) | (8, 15, 17) | (7, 24, 25) |
(20, 21, 29) | (12, 35, 37) | (9, 40, 41) | (28, 45, 53) |
(11, 60, 61) | (16, 63, 65) | (33, 56, 65) | (48, 55, 73) |
(13, 84, 85) | (36, 77, 85) | (39, 80, 89) | (65, 72, 97) |
Noder, fodd bynnag, nad yw (6, 8, 10) yn driawd cysefin Pythagoraidd, gan ei fod yn lluoswm o (3, 4, 5).
Yn ychwanegol at y rhain, mae'r canlynol yn driawdau cysefin Pythagoraidd gyda Nodyn:Nowrap:
(20, 99, 101) | (60, 91, 109) | (15, 112, 113) | (44, 117, 125) |
(88, 105, 137) | (17, 144, 145) | (24, 143, 145) | (51, 140, 149) |
(85, 132, 157) | (119, 120, 169) | (52, 165, 173) | (19, 180, 181) |
(57, 176, 185) | (104, 153, 185) | (95, 168, 193) | (28, 195, 197) |
(84, 187, 205) | (133, 156, 205) | (21, 220, 221) | (140, 171, 221) |
(60, 221, 229) | (105, 208, 233) | (120, 209, 241) | (32, 255, 257) |
(23, 264, 265) | (96, 247, 265) | (69, 260, 269) | (115, 252, 277) |
(160, 231, 281) | (161, 240, 289) | (68, 285, 293) |
Cynhyrchu triawdau

Mae 'fformiwla Euclid' yn fformiwla ffwndamental ar gyfer cynhyrchu triawdau Pythagoraidd, o dderbyn parau o gyfanrifau m ac n gyda Nodyn:Math. Noda'r fformiwla fod y cyfanrifau
yn ffurfio triawd Pythagoraidd.[2]
Mae'r triawd a gynhyrchir o fformiwla Euclid yn gysefin os a dim ond os yw m ac n yn gyd-gysefin ac nad yw'r ddau yn odrifau.[3]